Maite zaitut, nire poltsarekin, autobusera abiatzen naizen bakoitzean.
Te quiero cada vez que con mi bolsa me dirijo al autobús
Maite zaitut, bidaia luze horretan loak ezin hartuz.
Te quiero en ese largo viaje sin poder conciliar el sueño
Maite zaitut, nirea ez den herri batean kafesnea hartzerakoan.
Te quiero, cuando tomo un CAFÉ COn leche en un pueblo que no es el mío
Maite zaitut, horma grisak ikusten eta zenbakia ematen didatenean.
Te quiero, cuando veo los muros grises y cuando me dan un número
Maite zaitut, karneta erakusterakoan miatzen nauten bitartean.
Te quiero, en el momento de enseñar el carné y mientras me registran
Maite zaitut, bl metro karratuetan eserita itxaroten dudanean.
Te quiero, cuando te espero sentado en los dos metros cuadrados
Maite zaitut, agertu eta begiekin. Dena adierazten didazunean.
Te quiero, cuando apareces y me lo dices todo con los ojos
Maite zaitut. Zure eskua ikutu beharrean kristal lodia ferekatzen dudanean.
Te quiero, cuando en lugar de acariciar tu mano, toco el grueso cristal que nos separa
Maite ditut, bisitak irauten duen berrogei ta hamabost minutuak. Zerraila hotsak, beste hilabete ikusi gabe, gogorarazten didanean.
Amo los cincuenta y cinco minutos que dura la visita, cuando el ruido del cerrojo me hace recordar, que otro mes más tiene que pasar hasta volverte a ver
Beste kanta, ere idatz nezake baina nahiago dut nekatuta egotea. Eta esaldia. Nekatzen ez zaituena, beste hamaika aldiz errepikatuko dizut.
Podria escribir otro tipo de canción. Pero prefiero estar cansado. Y la frase, la que no te cansa escuchar, te la VOLVERE A decir mil veces
Itzultzean liburua hartu bezain laster, loak hartzen nau zurekin egiteko amets. Eta ametsetan maite zaitut laztana Xabierren olerki obsesibo bat bezala, Sarrik moldatutako narrazio bat bezala, Atxagaren Obabako ipuin bat bezala, Mikelen istorio odoltsu bat bezala.
Al volver, tan pronto agarro un libro, me quedo dormido, para enseguida empezar a soñar contigo, y en los sueños. Te quiero preciosa, como una poesía obsesiva de Xabier, como una narración moldeada por Sarri. Como un cuento de Obaba de Atxaga, como una historia sangrienta de Mikel
Maite zaitut laztana.
Te quiero preciosa.